ឱព្រះអង្គអើយ សូមបង្កើតចិត្តបរិសុទ្ធនៅក្នុងទូលបង្គំ
ហើយកែវិញ្ញាណក្នុងទូលបង្គំឲ្យត្រឹមត្រូវឡើង
ទំនុកដំកើង ៥១.១០
ព្រះគម្ពីរបរិសុទ្ធ១៩៥៤
អ្នកអាចចូលអានអត្ថបទព្រះគម្ពីរខ្មែរចំនួនពីរនៅលើគេហទំព័រនេះគឺ ព្រះគម្ពីរដ៏វិសុទ្ធ ភាសាខ្មែរបច្ចុប្បន្ន ២០០៥ និង ព្រះគម្ពីរបរិសុទ្ធ ១៩៥៤ ឬ ព្រះគម្ពីរបរិសុទ្ធកែសម្រួល ២០១៦។
ផ្ដល់យុវជននូវឱកាសដ៏មានន័យក្នុងការអាននិងប្រើប្រាស់ព្រះបន្ទូល រៀនពីគុណតម្លៃគ្រិស្តបរិស័ទ ហើយអនុវត្តន៍ជាប្រចាំក្នុងជីវិត។
«តើមនុស្សកំលោះត្រូវធ្វើយ៉ាងណាដើម្បីឱ្យកិរិយាមារយាទរបស់ខ្លួន បានល្អត្រឹមត្រូវ? គឺដោយប្រតិបត្តិតាមព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះអង្គ។»
ថ្ងៃនេះ សមាគមព្រះគម្ពីរនៅកម្ពុជា ដឹកនាំដោយលោកនាយកប្រតិបត្តិ ហេង ពិសិដ្ឋ និងប្រតិភូអម បានចូលរួមរំលែកមរណទុក្ខដ៏ក្រៀមក្រំជាមួយក្រុមគ្រួសារសព ឯកឩត្តមព្រឹទ្ធបូជាចារ្យ ហេង ចេង នៅការិយាល័យប្រិយសម្ពន្ធគ្រីស្ទបរិស័ទកម្ពុជា (បគក)។
. អ្នកណាលាក់ចិត្តស្អប់ អ្នកនោះជាមនុស្សនិយាយកុហក រីឯអ្នកមួលបង្កាច់គេជាមនុស្សល្ងីល្ងើ។ . និយាយច្រើននាំតែមានបាបច្រើន រីឯអ្នកដែលចេះទប់សម្ដីជាអ្នកមានប្រាជ្ញា។ . ពាក្យសម្ដីរបស់មនុស្សសុចរិត មានតម្លៃស្មើនឹងប្រាក់សុទ្ធ តែចិត្តគំនិតរបស់មនុស្សពាល គ្មានតម្លៃអ្វីសោះ។ . ពាក្យសម្ដីរបស់មនុស្សសុចរិត តែងតែផ្ដល់ប្រយោជន៍ឲ្យមនុស្សជាច្រើន រីឯមនុស្សល្ងីល្ងើតែងតែស្លាប់ ដោយខ្វះការពិចារណា។ . មានតែព្រះពរមកពីព្រះអម្ចាស់ទេ ដែលធ្វើឲ្យមនុស្សចម្រុងចម្រើន ការខ្វល់ខ្វាយរបស់មនុស្សមិនអាចបន្ថែមអ្វីបានឡើយ។ . មនុស្សល្ងីល្ងើ ចូលចិត្តប្រព្រឹត្តអំពើអាក្រក់ទុកដូចជាល្បែងកម្សាន្ត រីឯមនុស្សមានប្រាជ្ញារមែងចូលចិត្តស្វែងរកការចេះដឹងវិញ។ . មនុស្សពាលខ្លាចអ្វី ការនោះរមែងកើតឡើងដល់ខ្លួនគេ រីឯមនុស្សសុចរិតប្រាថ្នាចង់បានអ្វី ព្រះជាម្ចាស់រមែងប្រទានឲ្យ។ . ពេលព្យុះសង្ឃរាមកដល់ មនុស្សពាលត្រូវវិនាស តែមនុស្សសុចរិតនៅស្ថិតស្ថេរអស់កល្បជានិច្ច។ . ម្ជូរធ្វើឲ្យស្រកៀរធ្មេញ ផ្សែងធ្វើឲ្យផ្សាភ្នែក រីឯកូនឈ្នួលកម្ជិលក៏ធ្វើឲ្យចៅហ្វាយមួម៉ៅដែរ។ . មនុស្សគោរពកោតខ្លាចព្រះអម្ចាស់ តែងតែមានអាយុយឺនយូរ រីឯមនុស្សពាលមានអាយុខ្លី។ . សេចក្ដីសង្ឃឹមរបស់មនុស្សសុចរិតនាំមកនូវអំណរ រីឯសេចក្ដីសង្ឃឹមរបស់មនុស្សពាល គ្មានបានប្រយោជន៍អ្វីសោះ។ សុភាសិត ១០.១៨-២៨
,_also_known_as_the_hammond_bible./0w6upCWvsqFplj6B9qiRT2835CaQEhrL3P3v6Zv1.jpg)
ប្រវត្តិនៃព្រះគម្ពីរខ្មែរដំបូងដែលគ្រិស្តបរិស័ទនិយមហៅថាព្រះគម្ពីរបរិសុទ្ធ ឬព្រះគម្ពីរ ហាម៉ុង មានមូលដ្ឋានគ្រឹះនៅលើកិច្ចការរបស់សាសនទូត និងការវិវឌ្ឍន៍របស់ភាសានៅប្រទេសកម្ពុជាក្នុងសម័យអាណានិគម។ គម្រោងបកប្រែដ៏សំខាន់នេះបានប្រើពេលជាងបីទសវត្សរ៍ និងតំណាងឱ្យផ្នែកដ៏សំខាន់មួយនៃការអភិវឌ្ឍក្រុមជំនុំនៅក្នុងប្រទេសកម្ពុជា និងអក្សរសាស្ត្រនៅក្នុងព្រះគម្ពីរជាភាសាខ្មែរ។
